Een sprookje over kleur en verbondenheid

Het Verhaal van de Regenboog

Iedere kleur heeft haar eigen schoonheid

Een kleurrijke regenboog boven een groen landschap

Op zekere dag, lang geleden, ontstond er ruzie tussen de kleuren hier op aarde. Ze kwamen bij elkaar in een grote vergadering, waar elke kleur begon op te scheppen dat hij de beste, de belangrijkste en de nuttigste was.

Rode rozen en klaprozen

Rood

begon te schreeuwen: "Ik ben de heerser over jullie allemaal. Het levensbloed. Ik ben de kleur van gevaar en van dapperheid. Ik ben bereid te vechten voor een goede zaak. Ik breng vuur in het bloed. Zonder mij zou de aarde even leeg zijn als de maan. Ik ben de kleur van hartstocht en van liefde. De kleur van papavers en rode rozen."

Sinaasappels en pompoenen in warm zonlicht

Oranje

Hierna begon Oranje de loftrompet over zichzelf af te steken. "Ik ben de kleur van de gezondheid en de kracht. Ik mag dan misschien wel zeldzaam zijn, maar ik ben kostbaar. Want ik verzorg de innerlijke behoeften van de mens. Ik ben de belangrijkste bron van gezondheid. Denk maar eens aan de wortels en de pompoenen, de sinaasappels, de mango's en de papaja's. Ik hang niet de hele dag overal rond. Maar als ik de hemel kleur bij zonsopgang of zonsondergang, dan is mijn schoonheid zo overweldigend dat niemand meer aandacht aan iets anders kan schenken."

Zonnebloemen onder een stralende gele zon

Geel

grinnikte: "Wat zijn jullie serieus. Ik breng gelach, vrolijkheid en warmte in de wereld. De zon is geel, de maan is geel, de sterren zijn geel. Iedere keer als je naar een zonnebloem kijkt, wordt de hele wereld een grote glimlach. Zonder mij zou er geen plezier zijn."

Groene bomen, planten en een stromend beekje

Groen

zei: "Het is wel duidelijk dat ik de voornaamste ben. Ik ben het teken van leven en hoop. Ik werd gekozen tot de kleur van het gras, de bomen en de bladeren. Zonder mij zouden alle dieren sterven. Kijk rond op het land en je zult mijn grootheid zien."

Blauwe zee onder een heldere hemel

Blauw

viel haar in de rede: "Jij denkt alleen maar aan de aarde. Maar kijk toch eens naar de lucht en de zee. Water is de oorsprong van alle leven. Het wordt door de wolken omhooggetrokken uit de blauwe zee. De lucht is ruimte, vrede, rust. Zonder mijn vrede zouden jullie niets anders zijn dan een stelletje druktemakers."

Indigoblauwe sterrenhemel met een heldere maan

Indigo

sprak veel rustiger dan alle anderen, maar niet minder beslist. "Denk eens goed na voordat jullie zo hard roepen. Ik ben de kleur van diepe gedachten, van de avondschemering en van de stilte. Ik breng rust in het hoofd en wijsheid in het hart. Wanneer de wereld tot rust komt en de nacht langzaam haar intrede doet, dan ben ik daar. Zonder mij zouden jullie de waarde van stilte, geduld en bezinning nooit leren kennen."

Paarse bloemen in een dromerige tuin

Purper

sprak met een zachte, maar trotse stem: "Kijk eens naar mij. Ik ben de kleur van waardigheid, schoonheid en verwondering. Ik ben de kleur van dromen, magie en mysterie. Ik herinner jullie eraan dat schoonheid niet alleen zit in wat je kunt zien, maar ook in wat je voelt. Zonder mij zou de wereld een stukje van haar magie verliezen."

De regen spreekt...

Plotseling begon het te donderen en kwamen er donkere wolken aan de hemel. De regen had al die tijd stilletjes geluisterd naar het gekibbel van de kleuren. Uiteindelijk sprak zij met een zachte, maar krachtige stem:

"Lieve kleuren, waarom maken jullie zoveel ruzie? Begrijpen jullie dan niet dat ieder van jullie bijzonder en onmisbaar is? Ieder van jullie heeft een eigen schoonheid, een eigen kracht en een eigen betekenis.

Jullie zijn allemaal verschillend, maar juist daardoor zijn jullie samen zo mooi. Wat zou de wereld zijn zonder rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo of purper? Geen enkele kleur kan de plaats van een andere innemen. Jullie hebben elkaar nodig!"

De kleuren werden stil. Voor het eerst luisterden ze echt naar elkaar. Ze begrepen dat ze niet de beste hoefden te zijn. Ze hoefden alleen zichzelf te zijn. En toen gebeurde er iets wonderlijks...

De zeven kleuren vormen samen een prachtige regenboog

Samen vormen wij een regenboog

De zon brak langzaam door de donkere wolken heen. De regendruppels schitterden als kleine diamanten in het zonlicht. En daar, hoog aan de hemel, verschenen de zeven kleuren naast elkaar: rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo en purper.

Samen vormden ze een prachtige regenboog. De kleuren keken verwonderd naar elkaar. Ze waren nog steeds verschillend, maar samen vormden ze iets dat mooier was dan ze ooit alleen hadden kunnen zijn.

Vanaf die dag maakten de kleuren nooit meer ruzie over wie de belangrijkste was. Ze hadden een belangrijke les geleerd: iedereen heeft een eigen kleur, een eigen kracht en een eigen waarde. Juist samen maken we de wereld mooi!

De boodschap van de regenboog

"Iedere kleur is uniek, iedere kleur is waardevol. Maar samen vormen we iets wondermoois."