Deze toespraak wordt vaak aangeduid als 'De laatste dagen van de Boeddha', omdat de toespraak ongeveer de laatste drie maanden van zijn leven beschrijft. Vele bijzonder mooie en diepgaande citaten van de Boeddha voeren de lezer terug in de tijd en geven hem een gevoel alsof de Meester zelf heel dichtbij is. Lees hoe open deze prachtige mens was en hoe mededogend hij was om de Dhamma aan de lijdende massa te verkondigen. Deze zeer indrukwekkende en langste toespraak van de boeddhistische Canon, kan terecht de parel van het Theravada Archief worden genoemd. De Maha Satipatthana Sutta is het frame van de boeddhistische meditatie. De Boeddha zelf noemt het 'De enige weg' om de verlichting te verwerven. "Dit is de enige weg, monniken, voor de zuivering van wezens, voor het overwinnen van verdriet en weeklagen, voor de vernietiging van lijden en smart, om het juiste pad te bereiken, voor de verwezenlijking van Nibbana, namelijk, de Vier Fundamenten van Indachtigheid." Zo begint de Grote Meester deze toespraak. In de Majjhima Nikaya komt eveneens een Satipatthana Sutta M010 voor. De Maha Satipatthana Sutta van de Digha Nikaya is een uitgebreidere versie waarin de Vier Edele Waarheden nóg uitgebreider worden toegelicht dan in de eerste toespraak van de Boeddha, de Dhamma Cakka Ppavattana Sutta S56-011. D22 wordt nergens zo verhelderend en gedetailleerd weergegeven dan in het Theravada Archief. |
![]() |